Jak rozpoznać, że dziecko ma problem z pracą mięśni?
Obserwuj twarz i usta dziecka
- Usta stale otwarte – dziecko oddycha przez usta zamiast przez nos, często ma suche wargi.
- Wiotkie wargi – górna warga wygląda jakby była „krótka”, dolna często zwisa.
- Język wysuwa się do przodu – widoczny między zębami podczas mówienia, połykania, a nawet w spoczynku.
- Ślinotok – zwłaszcza u starszych dzieci, które dawno powinny przestać się ślinić.
- „Adenoidalna” twarz – wydłużona, wąska, z ciemnymi kręgami pod oczami.
Słuchaj, jak dziecko mówi
- Seplenienie (problemy z sz, ż, cz, dż, s, z, c, dz).
- „Boczne” brzmienie głosek – powietrze ucieka bokami języka.
- Trudności z r, l.
- Mowa „przez nos” – nosowe brzmienie głosek.
- Niewyraźna artykulacja – jakby dziecko mówiło „z pełnymi ustami”.
Zwróć uwagę na jedzenie
- Problemy z gryzieniem i żuciem – dziecko preferuje miękkie pokarmy, unika mięsa, surowych warzyw.
- Wypychanie jedzenia językiem – pokarm „wyjeżdża” z ust.
- Głośne połykanie – słyszalne „mlaskanie” podczas jedzenia.
- Zakrztuszenia – częste podczas picia i jedzenia.
- Wybiórcze jedzenie – unikanie określonych konsystencji.
Sposób połykania
- Niemowlęcy wzorzec połykania – język pcha do przodu zamiast do góry.
- Napięcie mięśni twarzy – podczas połykania widać napięcie wokół ust, brody (tzw. „pomarańczowa skórka” na brodzie).
- Głośne połykanie śliny – słyszalne „kliknięcia”.
Oddychanie
- Oddychanie ustami – zwłaszcza w nocy, chrapanie.
- Częste infekcje – zapalenia uszu, gardła, zatok.
- Nieświeży oddech – nawet przy dobrej higienie.
- Zmęczenie – dziecko jest apatyczne, ma problemy z koncentracją.
Parafunkcje i nawyki
- Ssanie kciuka, palców (po 3. roku życia).
- Długotrwałe używanie smoczka, butelki.
- Przygryzanie warg, policzków, języka.
- Obgryzanie paznokci.
Wady zgryzu
- Zgryz otwarty – górne i dolne zęby nie stykają się z przodu.
- Zgryz krzyżowy – nieprawidłowe nakładanie się zębów.
- Wąskie podniebienie – „gotyckie” podniebienie.
- Przodozgryz – górne zęby mocno wystają do przodu.
Jakie konkretne ćwiczenia mogą pomóc?
WAŻNE: Ćwiczenia powinny być dobrane indywidualnie przez specjalistę!
Zawsze konsultuj z terapeutą miofunkcjonalnym lub logopedą/neurologopedą.
Kliknij w poniższy link i umów wizytę 🙂
